સંવેદના સફર

ઉદર , વેદના , દુ:ખ , ગભરાટ , રુદન , ખુશી , વાત્સલ્ય ,

ઉસ્મા, સમજણ , જીજ્ઞાસા, બુદ્ધિ , સરળતા, સેવા, ભોળપણ , માસુમિયત ............૧    

આનંદ, જોશ , ઉત્સાહ , ઉમંગ , આવેશ , પ્રેમ , મસ્તી , સુ:ખ

મુંજવણ , હાસ્ય , તરસ , ધગશ, સપના ,    ................................................... ૨

        બંધન, જવાબદારી, મંથન , મહેનત , આયોજન , નિયોજન , સહિષ્ણુતા

સ્વમાન, માન , સમજદારી , મોભો   ................................................................. ૩

        આરામ , શાંતિ , આધ્યાત્મ , સ્વાસ્થ્ય , એકલતા , વિસામો ,

વેદના , દુ:ખ , રુદન , કબર

               

અહો! એક મુક તસવીર, મચાવે છે હૃદયકંપ, inspiration by PM somani

અહો! એક મુક તસવીર, મચાવે છે હૃદયકંપ,

હોય ભલે વાદળો કાળા ચોતરફ ઘોર અંધારે, એક આશાનું કિરણ જીવંત રાખજે,

હોય ભલે સગવડો ઓછી, તરુવર નાં છાયા થી પણ ઠંડક માણજે ,  

છે કરુણ આજ તારી ભલે ,  કાલને સુધારવાની કોશિશ ના છોડજે,  

સાગરનાં નીર છો ઉછળીને હચમચાવે તારી નાવ, હલેસું તો છેલ્લા સ્વાસ સુધી મારજે,

 શું થયું ? આજે મળે છે નિરાશા ,સફળતા માટેની ની સફર, ક્યારે નાં રોકજે,        

કોણે કહ્યું કે જિંદગી ચાલે છે શ્વાસ,અન્ન કે પાણી થી, આશા નાં જોરે પણ જીવી જાણજે,

આંખો માં સપના તો રાખજે ભરી ભરી, મહેનત જો હશે તો કુદરત પણ સાથ આપશે,

બે આંખ , બે હાથ, માત્ર ચાર ના સમજ , અદભુત સર્જનો નું કારણ એ બની શકશે,

“મન” શબ્દ માં જો હકારાત્મકતા નો “હા” મળે તો નવો શબદ , “મહાન” બનશે

દુ:ખો નો ઉપયોગ કરજે તારા અહંકાર ને તોડવા, વિશ્વાસ ને તો એથી પણ નાં ડગાવાજે.    

એક એક પરસેવાનું  બુંદ , મોતી બની ચમકશે, બસ એક મક્કમ નિર્ધાર રાખજે.  

 નોંધ : જો તમારી આસપાસ કોઈ હતાશ વ્યક્તિ મળે તો એને આ ચિત્ર કવિતા સાથે બતાવજો. અને બને તો ફ્રેમ બનાવીને ઘરમાં રાખજો. હતાશા ક્યારેય નહિ આવે.

office

ઓફીસ

અહી તાલ-મેલ ઓછો અને ઈ-મેલ વધુ છે.

ક્યાંક છે કામ નો ઢગલો ને ક્યાંક ફુરસદ બહુ છે.  

વળી છે ક્યાંક છે આગળ વધવાની ધગશ, તો ક્યાંક બહાના નું સરઘસ છે. 

આતો ઓફીસ છે.

કોઈ ક્ષણે નથી સુજતું કે કયું કામ કરીએ , અને ક્યારેક અટવાઈએ કે જમવાનું પણ યાદ ના કરીએ

હોય મુદ્દો નાનો ને કરીએ છે ધમાલ , અને મોટા મુદ્દાઓ જાય છે ભૂલાઈ, છેને કમાલ ?,

થાય ભૂલ બીજાથી તો તરત દેખાઈ આવે , અને પોતાની ભૂલ જોવા માં ચશમાં જલ્દી આવે.  

ક્યાંક અહી કામ ની તરસ છે , તો   ક્યાંક આરામ સરસ છે. 

આતો ઓફીસ છે.

કઈક જો સારું થાય, જશ માટે સહુ ભાગે છે , અને જો થાય ભૂલ મોટી તો બીજાનો વાંક લાગે છે.

જવાબદારીઓ લાગે છે કોઈને સારી તો , કોઈ શોધે છે છટક બારી

હું માથી અમે બનવા માટે લાગે છે બહુ વાર , અહંકાર જ ડુબાડે છે નાવ, સહકાર તારે છે ભવપાર      

ક્યાંક કોઈ ભજવે છે ખરો રોલ પડદા પાછળ, તો કોઈ રહે છે વ્યર્થ આગળ 

આ તો ઓફીસ છે.

કોઈ હમેશા હોય છે નવું શીખવા તત્પર , કોઈ પોતાને સમજે છે સિક્ષક.

કોઈ ને લાગે છે તે ઘણું જાણે છે , જયારે કોઈ સમજે છે કે ઘણું જાણવાનું હજી બાકી છે.

કોઈ મોકો નથી આપતો બીજાને બોલવાનો , તો કઈ હમેશા સંભાળવા તૈયાર છે.

આતો ઓફીસ છે.    

નજરાણું:
જોખમ  અને જખમ નો સરવાળો એટલે જિંદગી.... અંકુરભાઈ nahar

વધુ મા Nehalbhai kahe chhe

સુખ અને દુખનુ મીશ્રણ એટલે જિંદગી....
ઉતાર અને ચઢાવ ની અવઢવ એટલે જિંદગી....
તડકા અને છાયા મા અટવાય એટલે જિંદગી....
વસંત ને પાનખર ની સફર એટલે જિંદગી...
અન્ધકાર અને ઉજાસ નો અહેસાસ એટલે જિંદગી....
જીત અને હાર ની ભરમાર એટલે જિંદગી....
ખુશી અને ગમ ની પડઘમ એટલે જિંદગી....
હાસ્ય અને આંસુઓ  નુ પાસુ એટલે જિંદગી....

ગામ અને શહેર

ગામ :- અહી હું સવારે ઉઠીને પહેલા આકાશ જોવું છું.

શહેર:- અહી હું સવારે ઉઠીને પહેલા ઘડિયાળ જોવું છું.

ગામ :- અહી હું સાંભળું છું કોયલ નો કલરવ ને મોર નો ટહુકો.

શહેર :- અહી શું સાંભળું છું ફોન ની ઘંટડી અને ગાડીઓનો હોર્ન

ગામ :- અહી હું રાહ જોવું છું અતિથી ની આતુરતાથી ,

શહેર :- અતિથી માટે મારી પાસે સમય અને જગ્યા નથી

ગામ :- અહી સવેદના મારો પડછાયો છે.

શહેર :- અહી પ્રવૃત્તિ નો સાથ ભટકાયો છે.

ગામ :- અહી મારો પરિવાર સંયુક્ત છે.

શહેર :- અહી મારો રવિવાર જ પરિવાર માટે છે.

ગામ :- અહી જોવું છું સુરજ ની પહેલી કિરણ અને આથમતા સુરજ ની ખીલી સંધ્યા

શહેર :- અહીતો એ માટે મારે મહાબલેશ્વર જવું પડે છે.

ગામ :-  અહી હું ઘર બનાવું છું બસ મહેલ થી થોડું નાનું

શહેર :- અહી હું ઘર બનાવવા માટે વર્ષો સંઘર્ષ કરું છું.

ગામ :- અહી હું હમેશા સુખી છું

શહેર :- અહી હું હમેશા એ ભ્રમ માં છું કે હું સુખી છું.

ગામ:- અહી હું પ્રસન્ન છું  અવગડો ની વચ્ચે

શહેર:- અહે સગવડો છે છતાય મૂંઝાઉં છું ચિંતાઓ ની વચ્ચે      

               

તું છે માસુમિયત ની મિસાલ ,  તું છે વહાલ નો સમંદર 

તને જોઈને ભૂલ્યો હું દુનિયા , તું છે ખુશી નો અંબર

તારી મુસ્કાન છે એક જાદુ  જે કરે છે દુઃખીને સુખથી તરબર   

તારી મસ્તી અને નખરા જોવા , હમેશા રહું છું તત્પર

 આપે છે ઠન્ડક  એ જ રીતે , જેમ  તડકા માં તરુવર

નાની નાની આંખો તારી , તોય ડૂબી જવાય એવો સાગર

ભાષા તારી કાલી ઘેલી , મનને ગમે  છે સદંતર  

નથી આખી આ દુનિયામાં , તારાથી વધુ કોઈ સુંદર

photo & Poem inspiration .........Prashant Somani .. Surat

झिन्दगी ना मिलेगी दोबारा

सभी आम फिल्मो से है ये कुछ अलग , कुछ बात है इसमे, कुछ है खास इसमे

मस्तीभरी महफील के पीछे है छुपी,  दर्दभरी दास्ताँ है इसमे  
है सफर भी सुहाना राही भी खूबसूरत , पर कुछ गहेरी बात है इसमे

क्या उन सिक्को के पीछे भागे जाना ही  जीवन है, या फीर झिन्दगी को महसूस करे हर पल
हर लम्हे को बनाए यादगार , हर बात में ढूंढे खुशी , एसी गुजारिश है इसमे.

जीते है हम सभी के लिए , कभी वक्त निकले खुद के लिये.
कभी देखे आसमा के तारे की और , जाए कभी समंदर की गहराई में बसने     

कोइ समय यहाँ नहीं एक मुक्कारर पहेले से , हर पल लेती है झिंदगी एक नया मोड
कभी इत्तेफाक है  , कभी जस्बात है , कभी मोहब्बत है तो कभी डर है इसमे

જે સાચા છે તેને વાચા નથી , જે ખોટા છે તેના અવાજ મોટા છે.  

જેને પ્રેમ કરતા આવડે છે તેને કોઈ પૂછતું નથી, જેની આગળ પાછળ પડે છે સહુ કોઈ,...

 તેને પ્રેમ શું છે તે ખબર નથી  

જે વાત માં સાર છે તે કોઈને ગમતી નથી, અને જે વાત મસાલેદાર છે તેની ચર્ચા જોરદાર છે.

જેની પાસે સઘળું છે , તેને લાગે છે કે કઈક ખૂટે છે. .............

જેની પાસે થોડું છે  તે સંતોષ થી આનંદ લુટે છે.

જેનો ચહેરો સુંદર છે તેની વાહ-વાહ સદંતર છે, જેના વિચારો સુંદર છે તે હાશિયા ની અંદર છે.

જેને બધું આવડે છે તે સાચી રાહ આપે છે , જેને થોડું આવડે છે તે સલાહ આપે છે.

જેની પાસે રુપીયા છે તેની પાસે દુનિયા છે. જેની પાસે પ્રેમ છે તેની અવગણના કેમ છે ?  

સેફી હોસ્પિટલ , મુંબઈ

અંદર દર્દી પીડા થી રીબાય છે, બહાર રોશની ની જગમાગાહટ થાય છે

લાગે છે બહાર થી એ હોટલ ફાઈવ સ્ટાર , અંદર તો છે દુ:ખો ની ભરમાર,

માણે છે મજા લોકો બહારથી નિહાળવાની , દર્દી  જુએ છે રાહ સાજા થવાની, 

સમજાવે એ છે એ આ જગને , કે ગમ્મે તેટલા દુ:ખો હોય તમારા મનમાં,

 એનો ન કરો બહુ વિચાર, હમેશા રાખો એ જ હસતો ચહેરો , આજે ભલે હોય ગમ કાલે થશે ખુશિ પારાવાર,

एक संदेश आतंकवाद को

कीस बात की सजा दे रहे हो निर्दोषों को

ना कहेदो उन लोगो को जो नफ़रत के जाम पिलाते है

जो गलत राह पर ले जा रहे है मासूमो को

कोसो दूर है खुदा से और शैतान से हाथ मिलाते है

यु ही नहीं होती बरसात आसमान से

वो तो खुदा के आसू है जो बाढ़ लाते है

जरा सोचो उन विधवा माताओ और अनाथ बालको की दास्तान

भगवान भी न करेगा माफ उसे जो इंसान को इंसान से लड़ाते है

नही देख सकता वो बम का विस्फोट कोइ धर्म को

हीन्दु हो या मुस्लीम सबके होश उड़ जाते है

चंद महत्वाकांक्षी लोगो के जाल में मत फसो तुम

वो तो लाश को बनाके मझाक , उस पर पकवान बनाते है

मत करो परिक्षा हमारी सहनशीलता की

एक हाथ घायल है फिरभी अमन की आस लागाते है

कोई भी ताकत प्रेम  से बड़ी नही होती

नफ़रत तो आंधी और तूफ़ान लाते है

एक संदेश आतंकवाद को

 ભલે હોય તારી પાસે પૈસા , વૈભવ અને ભૌતિક સુખો ની ભરમાર , પણ એ ખાસ જોજે કે તારી પાસે ઉદારતા છે. ?  ભલે હોય તારી પાસે હોદ્દા, સત્તા , અને પદવી ની વણઝાર પણ એ ખાસ જોજે કે તારી પાસે નૈતીકતા છે ?   ભલે હોય તારી પાસે સપના, આકાંક્શા , અને ઉંચે ઉડવાનો વિચાર પણ એ ખાસ જોજે કે તારી પાસે પુરા કરવાનો જ્સ્બો છે?   ભલે હોય તારી પાસે મીત્રો , સ્નેહી અને સગા વહાલા બેશુમાર પણ એ ખાસ જોજે કે તેમને મળવાની ફુરસદ છે ?